Wednesday, February 24, 2021

ரன்னிங் டைரி - 178

24-02-2021 08:30

கிழக்கு கடற்கரை பூங்கா 

ஆறு கிலோமீட்டர் வரை கவனம் முழுவதும் மூச்சிலே இருந்தது. ஒரே சீரான வேகத்தில் ஓடினேன். திரும்பி ஓடியபோது அப்படி அமையவில்லை. திரும்பியவுடன் எண்ணத்தில் தோன்றியது எப்போது மீண்டும் running events நடக்கும் என்ற கேள்விதான். கடைசியாக ரேஸில் ஓடியது எப்போது என்று யோசித்துக் பார்த்தேன். எனக்கு ஞாபகத்தில் வரவில்லை.என்னை முந்திக் கொண்டு  ஆறு பேர் அடங்கிய  ஒரு குழு ஓடிச் சென்றது. எனக்கு இப்படி குழுக்களைப் பார்த்தால் அவர்களுடன் சேர்ந்து ஓட ஆசைப் பாடுவேன். இன்றும் அப்படித்தான். அவர்களுக்கு இணையாக வேகத்தைக் கூட்டினேன். அவர்களோடு மூன்று கிலோமீட்டர்கள் ஓடினேன்.மெயின் ரோட்டிற்கு வந்த பிறகு மார்ஸல் ப்ரௌஸ்ட் எண்ணத்தில் தோன்றினார். அவரின் Swann's Way புத்தகத்தைப் பற்றி ஒரு புத்தகம் நேற்று பார்த்தேன்.Swann's Way படிக்க வேண்டுமென்று எண்ணிக் கொண்டே வீட்டை அடைந்தேன்.

Tuesday, February 23, 2021

ரன்னிங் டைரி - 177

 23-02-2021 08:35

கிழக்கு கடற்கரை பூங்கா 

கடுமையான வெய்யில். பேருந்து நிலையத்தில் இருந்து ஓட ஆரம்பித்தேன்.வாக்மேனில் "பொத்தி வச்ச மல்லிகை மொட்டு" பாட ஆரம்பித்தார். வீட்டிற்கு அருகில் ஒருவர் என்னைக் கை கட்டி நிறுத்தி "your specs is awesome" என்றார். நான் சிரித்தேன். அவர் "brand ?" என்று கேட்டார். நான் "Rudy Project" என்றேன். அவர் "Oh  I never heard of it" என்றார். நான் "see you" என்று சொல்லிவிட்டு ஓட்டத்தை தொடர்ந்தேன்.நான் அவரை காபி கடையில் சில தடவை பார்த்திருக்கிறேன். ஐந்து வருடங்களுக்கு முன் கண்ணாடி போடுவதென்றாலே ஒருவிதமான கூச்சம் ஒட்டிக் கொண்டுவிடும். யாரும் ஏதாவது சொல்லிவிடுவார்களோ என்று எண்ணிக் கொண்டே ஓடுவேன். படிப்படியாக அது மாறி இப்போதெல்லாம் கண்ணாடி போடாமல் ஓடுவதே இல்லை என்ற நிலைக்கு வந்து விட்டேன். நான் வாங்கிய முதல் கண்ணாடி ஞாபகத்தில் வந்தது.அது இன்னும் என்னிடம் இருக்கிறது. எப்போதாவது போட்டுக் கொள்வேன்.  கிழக்கு கடற்கரை பூங்காவை அடைந்த போது சென்ற வாரம் பார்த்த பெரியவர் நடந்து வந்து கொண்டிருந்தார். என்னைப் பார்த்து சிரித்தார்.நானும்  சிரித்தேன். பாடலில் கவனம் சென்றபோது "அடி ஆத்தாடி .." என்று ஜானகியும் இளையராஜாவும் பாடிக் கொண்டிருந்தனர். ஏனோ அப்போது நேற்றுப் பார்த்த இயக்குநர் ரத்னகுமாரின் பேட்டி ஞாபகத்தில் வந்தது. என்னத்த சொல்ல .. என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.என் முன்னே ஓடிக் கொண்டிருந்தவர் திடீரென்று வேகத்தைக் அதிகரித்தார் நானும் அவருக்கு இணையாக ஓட வேண்டுமென்று முடிவு செய்து வேகத்தை அதிகரித்தேன். அவர் கிழக்கு கடற்கரை பூங்காவை விட்டு வெளியே செல்லும்வரை அவருக்கு இணையாக ஓடினேன். அதன் பிறகு மெயின் ரோட்டில்  சைக்களின் பின்னல் ஓடி வீடை அடைந்தேன்.

The Standardization of Demoralization Procedures - Jennifer Hofmann

 


இந்த ஆண்டு நான் வாசித்து முடித்த முதல் ஆங்கில நாவல். வழக்கம்போல நூலகத்தில் தேடியபோது கிடைத்த புத்தகம். இதற்கு முன் இந்த புத்தகத்தைப் பற்றி நான் வாசித்ததோ கேட்டதோ கிடையாது. இப்படி எதுவும் தெரியாமல் நூலகத்தில் எடுத்து படித்தப் புத்தங்கள் என்றுமே என்னை ஏமாற்றியது கிடையாது. இந்த புத்தகமும் அப்படித்தான். எடுத்த உடனேயே வாசிக்க ஆரம்பித்தேன். ஒரே வாசிப்பில் முடித்து விடலாம். 

1989-ல்  கிழக்கு பெர்லினில் லாரா என்ற பெண் திடீரென்று காணாமல் போய்விடுகிறாள். அவளைத் தேடும்  Bernd Zeiger-ன் கதை தான் இது. இந்த Bernd Zeiger ஒரு stasi போலீஸ் அதிகாரி .பல வருடங்களுக்கு முன் அரசாங்கத்திற்கு எதிராக செய்யப்படுபவர்களை எப்படி demoralize செய்வது பற்றி புத்தகம் எழுதி பெயர் பெற்றவர். லாராவை தேடும் போது அவர் தனது பழைய நினைவுகளுக்குச் செல்கிறார். அவர் திருமணம் ஆகாதவர்.  அவரின் ஒரே நட்பு லாராதான். அவளே அவரின் எண்ணங்களை அக்கிரமித்திருந்தாள். தனிமையின் துயரத்தை மிக நுட்பமாக பல கதாப்பாத்திரங்கள் மூலம் சொல்லிச் செல்கிறார்.  அதுவம் எப்போதும் அரசால் கண்காணிக்கப்படும் தனிமை.

 பல வருடங்களுக்கு முன் அமெரிக்காவிற்கு சென்ற ஜெர்மனிய விஞ்ஞானி Held தேசத் துரோக குற்றத்திற்காக சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். அவருக்கும் Bernd Zeiger-க்கும் ஒருவிதமான நட்பு உருவாகிறது. உண்மையில் அவர்கள் இருவரும் இரு துருவங்கள். நட்பாக பழகி Held-ஐ ஏமாற்றுகிறார் Zeiger. ஜெர்மனியின் கம்யூனிச அரசின் இறுதி நாட்களில் நடந்த சம்பவங்கள் மிகவும் கொடுமையானது.ஹிட்லர் மேற்கு ஜெர்மனியின் உருவாக்கம் என்று சொல்லியே அரசு மக்களைத் தன கட்டுப்பாட்டுக்குள் வைத்திருக்கிறது.இக்கதையில் அந்த நேரத்தில் மக்களின் மனநிலை எப்படி இருந்தது என்பதை ஒரு த்ரில்லர் போல சொல்கிறார் ஜெனிபர்.மனிதர்களை பல இடங்களில் விலங்குகளின் குணங்களை கொண்டு விவரிக்கிறார்.பல இளைஞர்கள் காணாமல் போய்விடுகிறார்கள்.  திடீரென்று எப்படி பலர் காணாமல் போகிறார்கள் என்பதை எண்ணும் Bernd Zeiger அதற்கும் Held-ற்கும் ஏதாவது தொடர்பு இருக்கிறதா என்று சந்தேகப் படுகிறார். சந்தேகத்தை தீர்க்க அவர் செய்யும் செயல்களே கதையின் மீதி. அவர் எழுதியே புத்தகமே அவரை நிலைகுலைய வைக்கிறது.

Bernd Zeiger - dark and haunting. அவர் எப்போதும் சமநிலையில் இல்லமால் இருப்பது போல ஒரு பிம்பம் ஆனால் அவர் அப்படியொன்றும் இல்லை. இக்கதையை ஒரு science fiction என்றும் கூறலாம். ஒரு நாளின் நிகழ்வுகள் மூலம் கதையை நகர்த்தியது இந்த கதைக்கு நல்ல உத்தி. அதனாலேயே வாசகருக்கு ஒருவித பதட்டம் இருந்து கொண்டே இருக்கிறது. இது மற்ற திரில்லர் மாதிரி இல்லை. ஒரு விதமான dull திரில்லர் (இதுவே ஒரு முரண்பாடு). கிறிஸ்தவ மதத்தின் குறியீடுகள் அங்கங்கே வந்து கொண்டே இருக்கின்றன். நம்பிக்கையையும் ஒருவனின் மனசாட்சிக்கு புறம்பான செயலையும் அது கேள்வி கேட்கிறது. வாசித்து முடித்த பின்னரும் Bernd Zeiger என்னை சுற்றிக் கொண்டே இருக்கிறார்.  நான் அவரிடம் கேள்விகள்  கேட்டுக் கொண்டே இருக்கிறேன்.

வாசிக்கலாம்.


Monday, February 22, 2021

ரன்னிங் டைரி - 176

22-02-2021 08:30

கிழக்கு கடற்கரை பூங்கா 

கடந்த இரண்டு வாரங்களில் ஐந்து தடவை ஓடினேன். ஆனால் அதைப் பற்றி எழுத முடியாமல் போய்விட்டது . இன்று ஓட ஆரம்பித்தவுடன் "கண்டா வரச் சொல்லுங்க" பாடலை play செய்தேன். அந்த அம்மாளின் குரல் வசீகரமானது.எனக்கு ஏனோ அந்த பாடலின் இசைப் பிடிக்கவில்லை. வீடியோ பார்த்தபோது இருந்த புல்லரிப்பு பாடல் கேட்கும்போது இல்லை.அந்த பாட்டு முடிந்தவுடன் சாருநிவேதிதாவின் தேகம் நாவலின் சிதரவதைக் காட்சிகள் வந்தது. திரும்ப திரும்ப வந்து கொண்டே இருந்தது. ச்சே என்ன இது என்று எண்ணி நின்றுவிட்டேன். பீத்தோவனிடம் சரணடைவது என்று முடிவு செய்து ஐந்தாவது சிம்பனியை play செய்து மீண்டும் ஓட ஆரம்பித்தேன். கவனம் முழுவதும் இசையிலேயே இருந்தது.பீத்தோவனுக்கு நன்றி சொல்லி ஓடி முடித்தேன்.

Monday, February 1, 2021

ரன்னிங் டைரி - 175

01-02-2021 08:50

கிழக்கு கடற்கரை பூங்கா 

நல்ல வெய்யில்.  ஓட ஆரம்பித்ததே சற்று வேகத்துடன் தான். 22 நிமிடத்தில் ஐந்து கிலோமீட்டரை கடந்திருந்தேன். இப்படியே கண்டிப்பாக தூரம் முழுமைக்கும் ஓட முடியாது என்று எனக்குத் தெரியும் அதனால் ஐந்து கிலோமீட்டருக்கு சற்று கூடுதலாக ஓடியவுடன் வேகத்தைக் குறைத்தேன். ஏழு கிலோமீட்டருக்குள் மூச்சு வாங்கியது.மேலும் வேகத்தைக் குறைத்தேன்.எதிரே சென்ற வாரம் பார்த்த தாத்தா ஓடி வந்து கொண்டிருந்தார். நான் கை காட்டினேன். அவரும் அதையே செய்தார். நான் அவரைக் கடந்து சென்றேன்.அப்போதுதான் காதில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்த பாடலுக்கு கவனம் சென்றது "Right Round -Flo Rida" ஓடிக் கொண்டிருந்தது. shuffle-லில் போடும்போது பல மாதங்களுக்கும் மேலாக இந்த பாடல் வந்ததே இல்லை. இன்றுதான் வந்தது. இந்த பாடல் கேட்கும் போதெல்லாம் சில வருடங்களுக்கு முன் என்னோடு வேலைப் பார்த்தவர் தான் ஞாபகத்தில் வருவார். அவர்தான் இந்த பாடலை எனக்கு அறிமுகப் படுத்தினார். அவர் இப்போது எங்கு இருக்கிறாரோ என்று எண்ணிக் கொண்டேன்.பாடலில் இருந்து கவனம் எதிரே நடந்து வந்து கொண்டிருந்த இரு இந்தியவர்கள் மீது சென்றது. அவர்கள் சத்தமாக ஆங்கிலத்தில் பேசிக் கொண்டு வந்தனர். அதைக் கேட்டவுடன் அரவிந்தன் கண்ணையன் அவர்களின் நேற்றைய முகநூல் பதிவுதான் ஞாபகத்தில் வந்தது. அந்த பதிவு ஒரு வகையான உரையாடலை நடத்திக் கொண்டிருக்கிறது. வீட்டிற்கு சென்று பார்ப்போம் என்று எண்ணிக் கொண்டேன். பத்தாவது கிலோமீட்டரிலிருந்து ஓட முடியவில்லை. நடந்தே வீட்டை அடைந்தேன்.