Drawn to a Great Truth - Brother Jacopone Da Todi

I came across the name 'Jacopone Da Todi' in an article about Christian poets . He was a Franciscan Friar. I searched and found some of his poem and found very interesting and started liking it .

Drawn to a Great Truth

...if He should call you,

Let yourself be drawn to Him.

He may lead you to a great truth.

Do not dwell on yourself,nor should you

A creature subject to mulitiplicity and change see Him.

Rest in tranquillity, loftier than action or feeling,

And you will find that as you lose yourself

He will give you strength.

Be pleased to remain where it pleases Him to place you.

Straining to find Him is of no avail;

Be at peace with yourself. If He embraces you,

Return His embrace, but do not feel wronged

When He absents Himself. Give no thought to yourself;

If you love as you should , you will be filled with joy,

Because that love in itself

Glows with a light that does not fail.

You know that you can only possess

To the extent that He will give ;

What He withholds you cannot acquire;

Nor can you hold onto what you have

Unless He grants you that grace.

Your path from beginning to end 

Lies beyond your power;

The choice is not yours but the Lord's.

Hence, if you have found Him know in truth

That it was through no power of yours.

The good that is given you

Comes out of charity; it is a gift,

Not the fruit of your own efforts.

Let all your desire, then 

Be directed toward Him,

The Infinite One, Giver of all good.

Lazarus' Prayer - St.Gregory of Narek

Grant me life, compassionate Lord.

Hear me , merciful Lord.

Be charitable to me , forgiving Lord.

Save me , long-suffering Lord.

Protect me, defender Lord.

Be generous, all-giving Lord.

Free me, all-powerful Lord.

Revive me, restoring Lord.

Raise me again, awe-inspiring Lord.

Enlighten me, heavenly Lord.

Cure me, omnipotent Lord.

Grant pardon, inscrutable Lord.

Bestow gifts, bountiful Lord.

Adorn me with grace, generous Lord.

Let us be reconciled, healing Lord.

Be accepting, unvengeful Lord.

Wipe away my transgressions, blessed Lord.

so that on that Day of Misery,

when I stare at the abyss on either side,

I may also catch sight of your salvation,

my hope and guardian,

and on that terrifying journey

your angel of peace may sweetly guide me.

Endow me, Lord, on the day my breath is finished

with a clean spirit raised in light among

the joyful heavenly host,

with gifts of your love overtaking me.

May I arrive with the workers for justice.

Grant to my wayward soul an unexpected kindness

on that day of despair...

Will you, I wonder:

Forget to be charitable, my expectation?

Neglect to be compassionate, caring Lord?

Regret your charity toward humankind, constant Lord?

Retreat from your life-giving, everlasting Lord?

Abandon the cheerful fruit of your mercy?

Corrupt the gracious flower of your sweetness?

Dishonour the grandeur of your generous bounty?

Vary the glory of your white-haired exaltation?

Waste the fitting splendour of your crown?

If bliss is for the merciful,

then you, a kingdom unto yourself, filled with love,

will you not grant me full salvation?

I'm a big fan this wonderful poet. Saint Gregory of Narek wrote many wonderful poems and this is one such. I can never get enough of  St.Gregory. Reading and contemplating his poems - divine experience!

What the Woman May Have Prayed - St.Gregory of Narek

What the Woman May Have Prayed
                                         - St.Gregory of Narek

And now, our only provider and
cause of all good things,
listen with compassion, Lord,
to the supplications I call to you,
with my arms lifted up in prayer,
bolstered from within,
with the sighs of my heart,
with the cries of my tongue and lips.
Expressing thanks through these offerings,
I offer up my gratitude to you,
almighty. awesome, exalted, incomprehensible,
for ever embraced in unending love,
constantly praised with the chant,
Holy Holy, only and always Holy,
blessed for ever.
Out of your great goodness,
grant me yet more help,
for I am completely lost.
Give me hope of sweetness,
though I am not worthy of the least  drop of your light,
so that I might understand through you, good Lord,
the subtle secret of this mystery,
and mix thanks with my prayer,
saying with David,
"We have received your mercy,Lord"
and "your hidden and invisible secrets,
you have revealed through your wisdom."

Seeking God - St. Teresa Of Avila

Read this beautiful poem by Saint Teresa of Avila in a book. Simply superb.If you believe in God , reading this poem is a perfect start to the day. St Teresa of Avila was a prolific writer and one of the Doctors of the Church.


Seeking God 

Soul,you must seek yourself in Me
And in yourself seek Me

With Such skill,soul,
Love could portray you in Me
That a painter well gifted
Could never show
So finely that image.

For love you were fashioned
Deep within me
Painted so beautiful,so fair;
If,my beloved,I should lose you,
Soul,in yourself see Me.

Well I know that you will discover
Yourself portrayed in my heart
So lifelike drawn
It will be delight to behold
Yourself so well painted.

And should by chance you do not know
Where to fine Me,
Do not go here and there;
But if you wish to find Me,
In yourself seek Me.

Soul,since you are My room,
My house and dwelling,
If at any time,
Though your distracted ways
I find the door tightly closed,
Outside Yourself seek Me not,
To find Me it will be
Enough only to call Me,
Then quickly will I come,
And in yourself seek Me.

படித்ததில் பிடித்தவை -3

Last couple weeks read some wonderful poems in various websites and magazines.

1. A Short Biography  by Manushya Puthiran

2.Without A Passport by Rashid Hussein

3.My Shadow And The Earth's by Adonis

4.Water's Drawing by Ravi Udhayan

5.Father's Garden by Mounan

படித்ததில் பிடித்தவை -2

This week read some good poems.Some of these are taken from websites and some are from magazines and books.

1) I liked this sweet poem.

2)Stages...

3)Christmas

4)Who ?

5)To God..

படித்ததில் பிடித்தவை -1

I always like modern Tamil poetry. The advent of internet made it easy for us to read lots of things but its always a good poem which will make my day - a good one. Below are some of the poem i have read and liked so much past week. Most of the poems are taken from different websites and some are from magazines like Uyirezhuthu,Theeranathi,Iniya Udhayam and Ananta Vikatan.

1.அம்மா

2.சிலுவை

3.பறவை

4.பறவைகள்

5.பிராத்தனை

Nice Poems

சமீபத்தில் வாசித்த கவிதைகளில் பிடித்தது 

வாகை என்ற இனம் 

கோடைமழைக்குப் பிந்திய
இந்த அதிகாலையில்
வாகை மரத்தினடியில் நிற்கிறேன்

இந்த வாகை மரம்தான் எத்தனை பெரியது
எத்தனை எத்தனை பூக்கள்
இளமஞ்சளாய் மலர்ந்திருக்கின்றன
என்றபோதும்
வாகை மரம் புறக்கணிக்கப்பட்ட மரங்களில் ஒன்று

நானும் வாகையும் இவ்விதத்தில் ஒன்றுதான்
ஓர் இனத்தின் முன்னே பெண்ணாக
விருட்சங்களின் நடுவே வாகையாக
புறக்கணிப்பின் வேதனையை அறிந்தவர்களாக

வேர்கள் நிலத்திலும்
கிளைகள் ஆகாயத்திலுமாய் வியாபித்திருக்கிறோம்

வெற்றியை அறிந்திடச் செய்பவர்கள்தான் நாங்கள்

வாகையும் நானும் ஒருபோதும்
நிழலுக்காகவோ பூக்களுக்காகவோ
வளர்க்கப்படவில்லை
என்றறியும் ஒருவன்
வாகை மலரைச் சூடிக்கொள்ளும் இரவில்

நிராகரிப்பின் வலி மறந்து பெருமையடைவேன்.

கல்வாரி மலைப்பாதையில்

ஜெருசலத்து நகரின் வீதியில்
கல்வாரி மலைப்பாதையில் நடந்துகொண்டிருந்தேன்

நெருக்கமான கடைகளும்
கூட்டமாக மனிதர்களும்
சற்றே களைப்புற்ற
பயணத்தின் இடைவெளியில்
இயேசுவைச் சந்தித்தேன்

அவர் முக்காடிட்டிருந்தார்
தேவரீர்
ஏன் முக்காடிட்டிருக்கிறீர்
எனக் கேட்டேன்
ஒருவரும் என்னைத் தரிசிக்க விரும்பவில்லை
மேலும்
நான் வியாபாரப் பொருளாகிவிட்டேன்
வியாபாரிகள்
யாரொருவரையும் பார்க்க விரும்பவில்லை

கைப்பையிலிருந்த
முகம் பார்க்கும் கண்ணாடியை
அவரிடம் தந்தேன்
அவர்
தன் முகத்தையும்கூடக் காண்பதற்கு
விரும்பவில்லை என்றார்

தன் முகமும்
தன் இருப்பும்
மனிதத் திரையில் மறைந்திருப்பதாகவும்
கூறிக் கடந்தார்
அவர் நடந்து செல்லும் பாதையைப்
பார்த்துக்கொண்டிருந்தேன் இருளில்.

   -சக்தி ஜோதி 

ஒரு ராகத்தின் மேல்

எனக்கு சங்கீதம் தெரியாது.
பூசினாற்போன்ற நல்ல வெளிச்சம்
நிரம்பிய அந்த வீட்டின்
மேஜையில் வயலின் இருந்தது
படுக்கை வசத்தில்.
எத்தனை பேருக்கு வயலினையும் வில்லையும்
தொடுகிற தூரத்தில் பார்க்க வாய்த்தது.
வயலினின் நிறமோ அற்புதம்.
இசை புழங்கிய வழவழப்பு
எல்லா இடத்திலும்.
தப்பித்தவறி வந்து
ஊர்ந்து கொண்டிருக்கிறது
வயலின் நரம்புகளில்
மேல்நோக்கி ஒரு சிற்றெறும்பு.
வாய் குவித்து ஊதத் தயக்கம்.
விரலால் அப்புறப்படுத்தவும்.
என் செயல்கள் உண்டாக்கக்கூடிய
இசைக் கேடுகளை விட
எறும்பு ஊர்வது ஒரு ராகத்தின்
மேல் தானே.

      -வண்ணதாசன் 

Nice Poems

விமலாதித்த மாமல்லன்

முடிச்சு

முடிச்சிலிருந்து விடுபடவேண்டும்.
முடிந்தால் இந்த முடிச்சை அவிழ்க்க உதவுங்கள்.
முடிச்சு, ஏன் முதலில் விழுந்தது என்றோ
அல்லது ஏன் போட்டுக்கொண்டாய் என்றோ
காலாட்டியபடி வக்கணை பேசாதீர்கள்.

நாளுக்குநாள் முடிச்சு இறுக்கிக் கொண்டிருக்கும்
மரணாவஸ்தையின் வலியையும்
கொஞ்சம் பரிசீலியுங்கள்.

ஒரு முனையைப் பிடித்து இழுத்தால்
எளிதில் அவிழ்ந்துவிடக்கூடிய
சுளுக்குமுடிச்சுகளைப் போடவே
பயிற்சியளிக்கப்பட்டிருந்தது.
அதைத்தான் பயின்று தேர்ந்ததாய்
கர்வித்துப் போட்டுப்பார்க்கப்போனது.

போடச் சொல்லிக்கொடுத்தவர்
போட்டுக் காண்பிக்கையில்
சுலபமாய்த் தெரிந்தது,
போடும்போது எப்படி இவ்வளவு சிடுக்காகிக்
கழுத்தை நெரிக்கிறது?

விடைகளை வைத்துக் கொண்டு
கேள்விகளைத் தயாரிக்கும் பயிற்சிக்கூடம்போல்
ஆசுவாசமானதல்ல,
மிருகவாடைவீசும்
பாதையற்ற கானகத்தில்
தப்பிக்க வழிதேடி
தத்தளித்து அலையும் வாழ்க்கை.

    -

விக்ரமாதித்யன்
ரத்தத்தில்


ரத்தத்தில் கைநனைத்ததில்லை நான்
எனினும்
ரத்தம் சிந்தவைப்பவர்களின் நிழலில்
தங்க நேர்கிறது எனக்கு

சோரம் தொழிலாகக் கொண்டதில்லை நான்
எனினும்
சோரம் போகிறவர்களிடம்
சோறு வாங்கித் தின்ன நேர்கிறது எனக்கு

திருடிப்பிழைத்ததில்லை நான்
எனினும்
திருடிப் பிழைப்பவர்களிடம்
யாசகம்வாங்கி வாழநேர்கிறது எனக்கு

கூட்டிக்கொடுத்ததில்லை நான்
எனினும்
கூட்டிக்கொடுப்பவர்களின்
கூடத் திரிய நேர்கிறது எனக்கு

காட்டிக்கொடுத்ததில்லை நான்
எனினும்
காட்டிக்கொடுப்பவர்களின்
கருணையில் காலம் கழிக்க நேர்கிறது எனக்கு

பாபத்தில் வந்த பலனைக் கையாடினால்
பாபம் படியாதோ சாபம் கவியாதோ

முதலில் என்னை
நான் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்
என்னை
நான் காப்பாற்றிக்கொள்ள வேண்டும்

இல்லெங்கில்
எச்சில் பிழைப்புதான்
இரண்டும்கெட்டான் வாழ்க்கைதான்
--


சக்திஜோதி
தருணம்


கிளர்ந்தெழும் நினைவுகளின்சுழலில் சுழல்கிறது மனம்
நதியில் நீந்தும் மீன்களைப்போல
நினைவுகளில் பயணிக்கிறதுஒரு சொல்
அருகாமை நறுமணம் உணவுப் பொருட்கள் உடைகளின் வண்ணங்கள் என
ஏதாவது ஒன்றிலிருந்து
ஊற்றுப்போல நினைவுகள் உருக்கொள்கிறது.
குளத்துத் தாமரைக் கொடிகளில் சிக்கி
மிதப்பதுபோலவும்
சுழித்து ஓடும் நீரில்வந்தடையும்
சிறுதுரும்பெனவும்
நினைவுகளில் தடுமாறி நிற்கிறது சில தருணங்கள்
தாமரை இலைகளில் உருளும் நீர்த்துளிகளென
அத்தருணங்கள் மாறிமாறி வெவ்வேறு காலவெளிகளில்
ஓடுகிறது முழுதாய் விடுபடத் துடிக்கிறது
உன் நினைவு
தாமரை இலைமேல்படர்கிறது
ஒரு பூவைப் பறித்துக் கொண்டு திரும்புகிறேன்
கூடவே
நதிக்கரையில் காத்திருந்த தருணத்தையும்.

Nice poems

I like these 2 poems which i read in some websites recently.
A poem by  'living with smile " Vidhya
'அப்போது நான்
முழுக்கை சட்டையும், கால் சராயும்
அணிவது வழக்கம்
அப்போது நான்
மாதம் ஒருமுறையென
சீராக முடிதிருத்தி வந்தேன்
அப்போது நான்
ஆண்களுடன்
பள்ளியில்தான் படித்தேன்
இருந்தாலும் அவர்கள்
கிண்டல் செய்தார்கள்
நான் ஆணில்லை என
இப்போது நான்
புடவை கட்டி
ஒத்தசடை பின்னி
பூ முடிந்து
பாந்தமாக வளைய வந்தாலும்
அவர்கள் கண்டுபிடித்துவிட்டார்களாம்
'நான் பெண் இல்லை’என்று.!

Beautifully portrays the state of 'thirunangai' . Even today they are not getting the respect and acceptance in the society .Even pathetic is the way the educated youths's behavior towards them.Cinema too played a part in portraying them as anti-social.Respect them and let them have their rights and life.


*A poem by Allur Nanmullai

‘குக்கூ’ என்றது கோழி. அதன் எதிர்
துட்கென்றன்று என் தூஉ நெஞ்சம்.
தோள் தோய்க் காதலர்ப் பிரிக்கும்
வாள் போல் வைகறை வந்தன்றால் எனவே.
       - அள்ளூர் நன்முல்லை

கோழியின் குரலைக் கேட்டதும் விழித்துக்கொண்ட தலைவி பொழுது விடிந்துவிட்டதே என்று பயப்படுகிறாள். வைகறைப் பொழுது தன்னையும் தன் கணவனையும் பிரிக்கிற வாள்போல் வருகிறது என்கிறாள் தலைவி. 


*taken from Gnanakoothan websites

My Favorite Poems-1

From last year onward i started reading lots of Tamil poems.I thought it will be useful to list these some my favorite poems in here.

பிரச்னை

திண்ணை இருட்டில் எவரோ கேட்டார்
தலையை எங்கே வைப்பதாம் என்று
எவனோ ஒருவன் சொன்னான்
களவு போகாமல் கையருகே வை.

                       ---ஞானக்கூத்தன்

 

   

அம்மாவின் பொய்கள்

பெண்ணுடன் சினேகம் கொண்டால்
காதறுந்து போகும் என்றாய்

தவறுகள் செய்தால் சாமி
கண்களைக் குத்தும் என்றாய்

தின்பதற் கேதும் கேட்டால்
வயிற்றுக்குக் கெடுதல் என்றாய்

ஒருமுறை தவிட்டுக்காக
வாங்கினேன் உன்னை என்றாய்

எத்தனைப் பொய்கள் முன்பு
என்னிடம் சொன்னாய் அம்மா

அத்தனைப் பொய்கள் முன்பு
சொன்ன நீ எதனாலின்று
பொய்களை நிறுத்திக் கொண்டாய்

தவறு மேல் தவறு செய்யும்
ஆற்றல் போய் விட்டதென்றா?
எனக்கினி பொய்கள் தேவை
இல்லையென் றெண்ணினாயா?

அல்லது வயதானோர்க்குத்
தகுந்ததாய்ப் பொய்கள் சொல்லும்
பொறுப்பினி அரசாங்கத்தைச்
சார்ந்ததாய்க் கருதினாயா?

தாய்ப்பாலை நிறுத்தல் போலத்
தாய்ப் பொய்யை நிறுத்தலாமா

உன்பிள்ளை உன்னை விட்டால்

வேறெங்கு பெறுவான் பொய்கள்?
                   ---ஞானக்கூத்தன்

காவியம்

சிறகிலிருந்து பிரிந்த
இறகு ஒன்று
காற்றின்
தீராத பக்கங்களில்
ஒரு பறவையின் வாழ்வை
எழுதிச் செல்கிறது

            --பிரமிள்

      

பிறந்த ஊர்

வருசம்
போனது தெரியாமல்
போய்விட்டது.

பட்டணத்துக்கு வந்து
நாற்பத்தைந்து ஆண்டுகள்
ஆகிவிட்டன.

பிறந்த ஊருக்கு
புறப்பட்டேன்.
ஒரு வனாந்தரத்தில்
என்னை இறக்கிவிட்டது
பஸ்.

ஐந்து கிலோமீட்டர் நடை
வெயில்
முள்
பனைமரங்கள்
ஒத்தையடிப்பாதை.

மணல் சுடுகிறது
உடம்பு வியர்க்கிறது
தாகம்.

ஒரு முள்மரத்து நிழலில்
இளைப்பாறுகிறேன்,
எனக்கு முன்னே
என்னுடைய கிராமம்.

என்னைப் பார்த்து
நாய்கள் குரைக்கின்றன
பன்றிகள் ஓடுகின்றன
கோழிகளும்
சேவல்களும்
பயத்தில் கெக்கரிக்கின்றன.

சிறுவர்கள்
வேம்படியில்
வேப்பங்கொட்டை
சேகரிக்கிறார்கள்.

தெருவெங்கும்
அடுப்புச் சாம்பல்.
உடைந்து நொறுங்கிய
மண்பானை ஓடுகள்.

ஒரு பாட்டி
ஒரு ஓலையை மடித்து
அதில்
தீக்கங்குகள் எடுத்து வருகிறாள்.

ஒரு அண்ணாச்சி
முறுக்குத் தடியில்
அருவாள்
தீட்டிக்கொண்டிருக்கிறார்.

ஒரு பெண்
தன் குழந்தையை
மடியில்
கிடத்தி
சீழ் துடைத்துக்கொண்டிருக்கிறாள்.

தெருவில்
கால் நீட்டி உட்கார்ந்துகொண்டு
குழந்தை தலைக்கு
தண்ணீர் ஊற்றுகிறாள்
ஒரு தாய்.
குழந்தை உடம்பு முழுவதும் புண்
தண்ணீரில்
மஞ்சள் வேப்பிலை.

கருவாடு சுடுகிற வாசனை
காற்றில் மிதக்கிறது.

ஒரு திண்ணையில்
இரண்டு குழந்தைகள்
கஞ்சி குடிக்கிறார்கள்.

தெருக்கோடி
எங்கள் வீட்டுக்கு முன்னால் வந்து
நிற்கிறேன்.

வீடு இருந்த இடத்தில்
ஒரு குப்பைமேடு
ஒரு பெரிய கருவை மரம்
இரண்டு கழுதைகள்
படுத்துக் கிடக்கின்றன.

தெருவில்
புழுதி
வெயில்.

       -- மு.சுயம்புலிங்கம்